لحییس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لحییس . [ ل ُ ] (معرب، اِ) نبت بری وجبلی یرتفع نحو ذراع له حب اسود، مرالطعم فی حجم العدس حار یابس فی الثانیة ینفع من السموم خصوصاً العقرب و یحلل الریاح الغلیظة و یفتح السدد و یزیل الفواق و الیرقان و شربته مثقال . (تذکره ٔ ضریر انطاکی ).