لباده

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(لَ بّ دِ) [ ع. ] (اِ.) بارانی، بالاپوش بلند. (لباده در اصل به معنی بارانی نمدین است نظیر پوشش مخصوص شبانان و ساربانان که «نمدی» می‌گویند).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط