قیعه

کَسَراب بِقیعَة یَحْسَبُهُ «قیعه» از مادّه «قِیْع» به عقیده بعضى، جمع «قاعه» به معناى زمین گسترده و وسیعى است که آب و گیاه ندارد، و به تعبیر دیگر به زمین هاى کویر مانند مى گویند، که سراب نیز غالباً در آنجا به چشم مى خورد. ولى جمعى از مفسران و ارباب لغت، این کلمه را مفرد مى دانند که جمع آن «قیعان» یا «قیعات» است.(26)