قَصْد

وَعَلَى اللّهِ قَصْدُ السَّبِیلِ «قَصْد» به معناى صاف بودن راه است، و بنابراین، «قَصْدُ السَّبِیْلِ» به معناى راه راست مى باشد راهى که انحراف و ضلالت در آن وجود ندارد. بعضى از مفسران بزرگ، مانند: «علامه طباطبایى» در «المیزان»، «قَصْد» را به معناى «قاصد» گرفته اند که نقطه مقابل «جائر» یعنى منحرف از حق است.(21)