قوافص

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قوافص . [ ق َ ف ِ ] (ع ص، اِ) تلاع قوافص ؛ توده های بلند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).