قلعه حسن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلعه حسن . [ ق َ ع َ ح َ س َ ] (اِخ ) از نقاطی است در جنگل زیارت استرآباد که خرابه هائی در آن دیده میشود. رجوع به مازندران و استرآباد رابینو ص ١٧١ شود.
قلعه حسن . [ ق َ ع َ ح َ س َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان گرگان، واقع در ٣٠٠٠گزی جنوب خاوری گرگان و کنار راه شوسه ٔ گرگان به نهارخوران . موقع جغرافیایی آن دامنه و هوای آن معتدل، مرطوب و مالاریایی است . سکنه ٔ آن ١٦٠ تن است . آب آن از رودخانه ٔ خاصه رود. و محصول آن برنج، غلات، توتون، سیگار و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان بافتن پارچه های ابریشمی و نخی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).
قلعه حسن . [ ق َ ع َ ح َ س َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از بخش سوران شهرستان سراوان، واقع در٨٠٠٠گزی باختر سوران و ٣٠٠٠گزی جنوب راه فرعی سوران به خاش . سکنه ٔ آن ٤٥ تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).