قلج ارسلان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلج ارسلان . [ ق ِ ل ِ اَ س َ ] (اِخ ) ابن مسعودبن قلج ارسلان بن سلیمان بن قتلمش بن سلجوقی (٥٥٩-٥٨٨ هَ . ق .). حکمران بلاد قونیه و توابع و اقصرا و سیواس و ملطیه و جز آن بود. وی ٢٩ سال پادشاهی کرد. سیاستمداری عادل و باهیبت بود. جنگهایی با رومیان کرد و چون به سن کهولت رسید کشور خود را میان فرزندانش تقسیم کرد ولی یکی از فرزندان وی به نام قطب الدین او را از کار برکنار ساخت . قلج ارسلان در نیمه ٔ شعبان سال ٥٨٨ هَ. ق . در قونیه وفات کرد. (از کامل ابن اثیر ج ١٢ ص ٤١، ٤٢). و رجوع به سبک شناسی ج ٢ ص ٣٩٣ و قلیچ ارسلان شود.