قلاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(قِ) [ ع. ] (اِ.) تار روبین که بر حلقة گوشواره و حلقة بینی شتر پیچند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(قِ) [ ع. ] (اِ.) تار روبین که بر حلقه گوشواره و حلقه بینی شتر پیچند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلاد. [ ق ِ ] (ع اِ) تار رویین که بر حلقه ٔ گوشواره و حلقه ٔ بینی شتر پیچند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
قلاد. [ ق َل ْ لا ] (ع ص، اِ) آب بخش . (مهذب الاسماء) (ملخص اللغات حسن خطیب ). میراب . آبیار. اویار.