قل اعوذ

قل اعوذ. [ ق ُ اَ ] (ع جمله ٔ فعلیه ٔ امری ) بگو پناه میبرم، و این مأخوذ است از آغاز معوذتین، دو سوره از قرآن کریم که با آیه های «قل اعوذ برب الناس » و «قل اعوذ برب الفلق » آغاز میشوند : گریزنده گشته ست بخل از کفش کفش قل اعوذ است و بخل اهرمن . فرخی . مثل دیو از قل اعوذ گریخت .