قعدک ا

قعدک ا. [ ق ِ / ق َ دَ کَل ْ لاه ] (ع جمله ٔ اسمیه ٔ دعایی ) سؤال میکنیم به خدا. گفته اند که گویا خداوند با تو نشسته و تو را نگهداری میکند. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). یا معنی آن این است که با تو همنشین شود کسی که صاحب هر نجوی است . (منتهی الارب ). و قَعْدک اﷲ کلمه ٔ استعطاف است نه قسم به دلیل اینکه جواب ندارد. و آن مصدری است که به جای فعل نشسته چون عمرک اﷲ به معنی سألت اﷲ تعمرک، ای اطالة عمرک . همچنین قَعْدک اﷲ، ای قَعَدَک اﷲ به معنی سألت اﷲ حفظک . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).