قظیف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قظیف . [ ق ُ ظَ ] (اِخ ) بطنی است از مراد که بیشترآنان به مصر آمدند و به قظیفی معروفند. (اللباب ).