قطعه
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(قِ عِ) [ ع. قطعه ] (اِ.) ۱- پارهای از هر چیز. ۲- حصه و بهره و قسمت. ۳- چند بیت هم وزن و هم قافیهاست که قافیه را در مصراع اول بیت آن رعایت نکنند و در آن از یک مضمون بحث کنند. ۴- تکهای از موسیقی که از چند جمله تشکیل میشود که هر یک از آنها دارای معانی کاملی است. ج. قطعات.