قطعه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(قِ عِ) [ ع. قطعة ] (اِ.)<BR>۱- پارهای از هر چیز.<BR>۲- حصه و بهره و قسمت. <BR>۳- چند بیت هم وزن و هم قافیهاست که قافیه را در مصراع اول بیت آن رعایت نکنند و در آن از یک مضمون بحث کنند.<BR>۴- تکهای از موسیقی که از چند جمله تشکیل میشود که هر یک از آنها دارای معانی کاملی است. ج. قطعات.<br>