قشب خشب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قشب خشب . [ ق ِ بُن ْ خ ِ ] (ع ص مرکب، از اتباع ) بی خیر: رجل قشب خشب ؛ مرد بی خیر. (اقرب الموارد).