قسیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قسیب . [ ق َ ] (ع اِ) روانی آب که با آواز باشد. (منتهی الارب ). بانگ آب . (مهذب الاسماء). جری الماء مع صوت . گوئی : سمعت قسیب الماء و خریره . (اقرب الموارد).
قسیب . [ ق ِس ْ ی َب ب ] (ع ص ) سخت و دراز.(منتهی الارب ). الطویل من الرجال . (اقرب الموارد).