قسطلان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قسطلان .[ ق َ طَ ] (ع اِ) غبار. (منتهی الارب ). غبار ساطع. (اقرب الموارد). رجوع به قسطل و قسطال و قسطول شود.