قساقس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قساقس . [ق ُ ق ِ ] (ع اِ) شیر بیشه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). اسد. قسقس . (اقرب الموارد). رجوع به قسقس شود.