قزمل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قزمل . [ ق َ م َ ] (ع ص ) کوتاه قامت خوار و زشت . (منتهی الارب ). القصیر الدمیم . (اقرب الموارد).