قزمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قزمان . [ ق ُ ] (اِخ ) ابن حارث . از منافقان است . پیغمبر (ص ) در حق وی فرمود: ان اﷲ لیؤید هذا الدین بالرجل الفاجر. (منتهی الارب ).
قزمان . [ ق ُ ] (اِخ ) نام جائی است . و عمرانی گوید قزمان به فتح قاف نام جای دیگری است . (معجم البلدان ).