قرین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(قَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- همسر، همدم.<BR>۲- یار.<BR>۳- نزدیک. ج. قرنا(ء)، اقران.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

انیس، محشور، مصاحب، مقارن، مقرب، مقرون، ندیم، همنشین، یار بسان، سان، شبیه، عدیل، مانند، مثل، نظیر، وش، همال، همتا

معنی قرین | واژه جو