واژه جو

قرنب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قرنب . [ ق َ ن َ ] (ع اِ) کلاکموش . (منتهی الارب )(آنندراج ). یربوع . ◄ موش . ◄ بچه ٔ موش . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد).

قرنب . [ ق ُ ن ُ ] (ع اِ) تهیگاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). خاصره . (اقرب الموارد).

معنی قرنب | واژه جو