قرنان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قرنان . [ ق َ ] (ع ص ) مرد دیوث که دیگری را در زن خود شریک کرده باشد. (منتهی الارب ). قرمساق . غرزن . کشخان .