قرایا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قرایا. [ق َ ] (ع اِ) ج ِ قریه : و کان ذاسطوة... و ثروه ... و ممالیک ... و القرایا و الاملاک . (معجم الادباء یاقوت چ مارگلیوث ج ٢ ص ٥٣). و اعاد علی ّ سهاماً فی ثلث قرایا بالراذان . (معجم الادباء چ مارگلیوث ص ٥٦).