قراوح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قراوح . [ ق َ وِ ] (ع ص، اِ) قراویح . ج ِ قِرْواح . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به قِرْواح شود.