قراد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قراد. [ ق ُ ] (ع اِ) سر پستان . ◄ سر سوراخ نره ٔ اسب . ◄ کنه . ج، قِردان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
قراد. [ ق َرْ را ] (ع ص ) نگاهدارنده ٔ کپی و میمون . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
قراد. [ ق ُ ] (اِخ ) ابن صالح از محدثان است . (منتهی الارب ).