قذیان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قذیان . [ ق َ ذَ ] (ع مص ) بیرون انداختن چشم خاشاک و خم را. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به قَذْی ْ شود.