واژه جو

قثول

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قثول . [ ق ِ وَل ل ] (ع ص، اِ) مرد فرومانده ٔ سست فروهشته گوشت . ◄ گنگلاج . ◄ خوشه ٔ ستبر خرمابن . ◄ پاره ٔ بزرگ از گوشت و از استخوان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

معنی قثول | واژه جو