قتبة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قتبة. [ ق ِ ب َ ] (ع اِ) روده . (منتهی الارب ). ج، اقتاب . (اقرب الموارد از اصمعی ). رجوع به قتب شود.