قبرین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قبرین . [ ق ِ رَ ] (اِخ ) عقبه (گردنه )ای است در تهامه . (منتهی الارب ). رجوع به قُبْرَیان شود.