قاسمی مهنه ای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاسمی مهنه ای . [ س ِ ی ِ م ِ ن َ ] (اِخ ) خواجه ابوالقاسم برادر خواجه ابوالفضل مهنه ای بود و در شعر خود به قاسمی تخلص میکرد. اخلاق حمیده و اطوار پسندیده داشت . از اوست این مطلع: گر بی رخت سوی چمن بهر تماشا بنگرم هر برگ گل خاری شود در چشم من تا بنگرم . (ترجمه ٔ مجالس النفائس ص ١٤٥).