قارون

[ معر. ] ۱- (اِ.) طبق روایات، یکی از افراد بنی اسراییل (بعضی او را پسرعم حضرت موسی می‌دانند). وی جاه طلب و بخیل و حسود بود و همواره کار بنی اسراییل را آشفته و بی سامان می‌کرد. وی دارای ثروتی فراوان بود. ۲- (ص.) (کن.) کسی که دارای مال فراوان باشد.