قارعه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رِ عِ یا عَ) [ ع. قارعة ]<BR>۱- (اِفا.) مؤنث قارع.<BR>۲- سختی، داهیه.<BR>۳- (اِ.) رستاخیز، قیامت.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رِ عِ یا عَ) [ ع. قارعة ]<BR>۱- (اِفا.) مؤنث قارع.<BR>۲- سختی، داهیه.<BR>۳- (اِ.) رستاخیز، قیامت.<br>