فیض کاشانی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۴۴

الهی الهی فقیر اتاک ولا یرتجی من لدنک سواک لقاک هوای رضاک منای فهب لی لقاک وهب لی رضاک هواک رضای رضاک هوای هوای هواک رضای رضاک جفاک وفآء و حق الوفآء جفاک وفاء فکیف و فاک غنای لدیک و فقری الیک و فقری غنای غنای غناک شفائی و دائی و روحی وهمی لدیک و عنک و فی یبتغاک حنینی انینی لجائی رجائی الیک علیک لدیک لداک اراک معی اینما کنت کنت و انت نرانی و لست اراک امامی و رائی یمینی شمالی اذا ما نظرت فها انت ذاک و لست اخاف سواک فانی بمرای لک لک ازل فی حماک و لا ارتجی عیرک ان فیضفا وثوق بان لم تخب من رجاک