فیروزه فام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فیروزه فام . [ زَ / زِ ] (ص مرکب ) پیروزه فام . (فرهنگ فارسی معین ). به رنگ فیروزه . فیروزه رنگ : سحرگه که طاوس مشرق خرام برون زد سر از طاق فیروزه فام ... نظامی . سلام علی آل یاسین بخواند به زرین زبان چرخ فیروزه فام . سوزنی .