واژه جو

فلک پایگه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فلک پایگه . [ ف َ ل َ گ َه ْ ] (ص مرکب ) آنکه پایگاه ومرتبه اش به بلندی فلک باشد. بلندمرتبه : شها، شهریارا، جهان داورا فلک پایگه مشتری پیکرا. نظامی . رجوع به فلک پایه شود.

معنی فلک پایگه | واژه جو