فظاظت/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(فَ ظَ) [ ع. فظاظة ]<BR>۱- (مص ل.) درشت خوی و بد زبان شدن.<BR>۲- (اِمص.) درشت خویی، بدزبانی.<br>واژه قبلی: فظواژه بعدی: فظاعت