فطاء

فطاء. [ ف َطْءْ ] (ع مص ) پست و هموار شدن و درآمدن پشت شتر از گرانی بار. (از ناظم الاطباء). به معنی فطا است با تمام معانی آن . ◄ بار کردن بر بعیر بار سنگین چنانکه پشتش صاف گردد و فرورود. ◄ آوردن قوم را آنچه دوست ندارند. (از اقرب الموارد).

فطاء. [ ف َ طَءْ ] (ع مص ) فرورفتن پشت و برآمدن سینه . (از اقرب الموارد). برآمدن سینه . ◄ برآمدن پشت . (منتهی الارب ). ◄ فرورفتن پشت شتر خلقة. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پهن بینی شدن . (منتهی الارب ).