فشانان

فشانان . [ ف َ / ف ِ ] (نف ) در حال فشاندن : رخ باغ بد ز ابر شسته به نم فشانان ز گل شاخ بر سر درم . اسدی . - آستین فشانان ؛ بی اعتنا : شکرفروش مصری حال مگس چه داند؟ این دست شوق بر سر وآن آستین فشانان . سعدی . رجوع به ترکیب های کلمه ٔ آستین شود.