واژه جو

فزاک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فزاک . [ ف َ ] (اِ) فرق سر و کله ٔ سر. ◄ (ص ) پلید و مردار و پلشت . (برهان ). فژاک .فژاکن . فژاگین . پژاگن . فزه . فژه . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). پلید. چرکن و چرک آلود. (آنندراج ) : همانا که چون تو فزاک آمدم دگر چون تو ابله فغاک آمدم . اسدی .

معنی فزاک | واژه جو