فریه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ رِ یِ) (اِ.) نفرین، لعنت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فِ رْ یَ) [ ع. ] (اِ.) دروغ، بهتان.
(فَ رِ یِ) (اِ.) نفرین، لعنت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فریة. [ ف ِرْ ی َ ] (ع اِ) دروغ و بهتان . (برهان ). دروغ . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
فریة. [ ف َرْ ی َ ] (ع مص ) یک بار شیر دوشیدن . (منتهی الارب ).
فریة. [ ف َرْ ی َ ] (ع اِ) دلو بزرگ فراخ . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).