فریدون فر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فریدون فر. [ ف ِ رِ ف َ ] (ص مرکب ) فریدون صفت . آنکه شکوه و شوکت فریدون دارد : خواجه احمد آن رئیس عادل پیروزگر آن فریدون فر کیخسرودل رستم براز. منوچهری . شکست بر لشکر آن خسرو فریدون فر نیفتاده . (حبیب السیر). رجوع به فریدون شود.