واژه جو

فروکاستن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فروکاستن . [ ف ُ ت َ ] (مص مرکب ) کاستن . کم کردن . ◄ پایین آوردن . فرودآوردن : بر بال عقاب آمد آن تیر جگرسوز وز عالم افرازش زی شیب فروکاست . ناصرخسرو.

معنی فروکاستن | واژه جو