فرودوشیدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فرودوشیدن . [ ف ُ دو دَ ] (مص مرکب )دوشیدن : امتراء؛ فرودوشیدن شیر را. (منتهی الارب ).