فرودستی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرودستی . [ ف ُ دَ ] (حامص مرکب ) فقر و تنگدستی . (یادداشت به خط مؤلف ). ◄ زیردست دیگران بودن . (یادداشت به خط مؤلف ).
فرودستی . [ ف ُ دَ ] (ص نسبی ) منسوب به بنگاله که آن را فرودست نیز نامند. (از برهان ).