فرودافکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرودافکندن . [ ف ُاَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) بپایین انداختن . فرودآوردن . - سر فرودافکندن ؛ سر به پایین انداختن فکر کردن را : امیرالمؤمنین سر فرودافکند و زمانی ببود. (تاریخ بیهقی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرودافکندن . [ ف ُاَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) بپایین انداختن . فرودآوردن . - سر فرودافکندن ؛ سر به پایین انداختن فکر کردن را : امیرالمؤمنین سر فرودافکند و زمانی ببود. (تاریخ بیهقی ).