فرنجمشک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ رَ مُ) (اِ.) گیاهی پایا از تیرة نعناعیان که دارای شاخههای پرپشت و متعدد است و به حالت خودرو در اکثر نواحی معتدل آسیا و اروپا (از جمله ایران) میروید. برگهای این گیاه متقابل بیضوی و قلبی شکل و دندانه دارند. ریشة این گیاه کوچک و استوانهای شکل و سخت و منشعب است. گلهایش سفید یا گلی رنگند که به تعداد ۶ تا ۱۲ در کنارة برگها مجتمع گردیدهاند. میوه اش فندقه و قهوهای رنگ میباشد. این گیاه در طب به عنوان بادشکن و ضد تشنج و مقوی معده و معرق و زیاد کنندة ترشحات صفرا تجویز میشود. به علاوه در رفع سرگیجه، رفع حالت قی زنان باردار و بی خوابی و ضعف مصرف آن توصیه شدهاست ؛ فرنجمسک، فرنجموشک، افرنجمشک، ریحان قرنفلی، پلنگمشک، برنجمشک نیز گفته میشود.<br>