فرقود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرقود. [ ف ُ ] (ع اِ) گاوساله ٔ دشتی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
فرقود. [ ف ُ ] (اِخ ) ستاره ٔ نزدیک قطب که بدان راه شناسند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). فرقد. رجوع به فرقد و فرقدان و فرقدین شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرقود. [ ف ُ ] (ع اِ) گاوساله ٔ دشتی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
فرقود. [ ف ُ ] (اِخ ) ستاره ٔ نزدیک قطب که بدان راه شناسند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). فرقد. رجوع به فرقد و فرقدان و فرقدین شود.