فرغلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فرغلی . [ ف َغ ُ ] (اِخ ) شمس الدین بن عبداﷲبن فتح الفرغلی السبربائی . نسبتش به محمدبن حنفیه میرسید. فقیهی بود از مردم سبربای (غربی مصر)، بدین سبب او را سبربائی خوانده اند. تولدش در آنجا بود و در آن شهر به مقام قضاوت رسید و همانجا به سال ١٢١٠ هَ .ق . / ١٧٩٥ م . درگذشت . او راست : ١- الضوابط الجلیة فی الاسانید العلیة. ٢- الزایرجه . و نیز اراجیزی ساخته است . (اعلام زرکلی چ ٢ ج ٣ ص ٢٥٦ از حفظ المبارک و مقدمه ٔ شرح الام الحسینی ).