فرصت طلبی

(~. ط َ لَ) [ ازع. ] (حامص.) ۱- استفاده از هر زمان و فرصت مناسب برای رسیدن به مقاصد شخصی. ۲- تغییر جهت و نظر بر مبنا و فراخور دگرگونی اوضاع، اپورتونیسم.