فراکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فراکن . [ ف َ ک َ ] (اِ) جوی نوکنده ٔ عمیق که در آن تازه آب جاری و روان شده باشد. ◄ جوی بلند همچو جویی که در کمر کوه و امثال آن کنده باشند. ◄ (ص ) بلند که نقیض پست باشد. (برهان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فراکن . [ ف َ ک َ ] (اِ) جوی نوکنده ٔ عمیق که در آن تازه آب جاری و روان شده باشد. ◄ جوی بلند همچو جویی که در کمر کوه و امثال آن کنده باشند. ◄ (ص ) بلند که نقیض پست باشد. (برهان ).